വിധേയം 

കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ , പുറകിലേക്ക് കെട്ടിവെച്ച്  വെള്ളം കാണാൻ ആഴ്ച്ചകളായി  കൊതിക്കുന്ന മുടി. അലസമായ നടത്തങ്ങൾ  അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും സമ്മാനിച്ച്‌ കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലുകൾ .  കയ്യപ്പോഴും സാരിതലപ്പിനെയും മറ്റും മുറുകെ ചുറ്റിപിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ദാഹം മാറ്റാനെന്ന ധാരണയിൽ ഞാൻ അവരുടെ കയ്യിൽ കണ്ട കുപ്പി അവർ ദാഹ ശമനത്തിനെന്നന്നുള്ളതിലുപരി ഇടുപ്പിൽ കുത്തി മറച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഒരു വെള്ള പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കവറിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന  പുകയില ചവച്ചു തുപ്പുന്നതിനായ്  ആയിരുന്നു. കഠിന വെയിലിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ് ആ കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ എന്ന് ഞാൻ തെറ്റിധരിക്കപെട്ടത് അപ്പോഴാണ് മനസിലായത്. ഇടക്കിടക്ക് എന്റെ ദൃഷ്ടി പരിധിയിൽ നിന്ന് അവർ അപ്രത്യക്ഷയാവുകയും തിരിച്ചു ഞൊടിയിടയിൽ പ്രത്യക്ഷയാവുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അത്രമേൽ ശക്തിയുണ്ടോ ആ ചവക്കുന്ന പുകയിലയുടെ ലഹരിക്ക്‌ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു പോയി. ആ ലഹരിക്ക്‌ അവരെ അവർക്ക്  തന്നെ മറക്കാനുള്ള  ശക്തിയുണ്ടെന്ന് അവരുടെ അങ്ങിങ്ങായ ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത നോട്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ബോധ്യമായി. ഏതോ പരിധിയിലേക്ക് തല  ലക്‌ഷ്യം വെക്കുമ്പോഴും എന്തിനോക്കെയോ വേണ്ടി ആ കണ്ണുകൾ പരതികൊണ്ടിരുന്നു. ചുറ്റുപാടിനെ ഭൗതിക  സ്പർശത്താൽ സംതൃപ്തിപെടുത്തി മനസ്സിനെ മറ്റൊരു യാത്രക്ക് വിധേയമാക്കുകയായിരുന്നു അവർ.
 വരാനിരുന്ന ട്രെയിൻ  അനൗൻസ്മെന്റ് ശബ്ദം വരെയായിരുന്നു ആ വൃദ്ധക്കൊപ്പം ചലിച്ച എന്റെ മനസസ്.